تهدید عبارت است از شرایطی که در آن عناصر و مؤلفههای امنیت داخلی و خارجی در معرض خطر، تضعیف و ضربه قرار گرفته است. ممکن است این تهدید واقعی و عینی و یا صرفا ذهنی و روانی باشد و فقط احساس شود.نوشتار حاضر تهدیدات آمریکا را علیه جمهوری اسلامی ایران بر شمرده است. «ملت ایران آمریکا را دشمن شماره یک خود میداند» « مقام معظم رهبری» ● تعریف: تهدید عبارت است از شرایطی که در آن عناصر و مؤلفههای امنیت داخلی و خارجی در معرض خطر، تضعیف و ضربه قرار گرفته است. ممکن است این تهدید واقعی و عینی و یا صرفا ذهنی و روانی باشد و فقط احساس شود.
انواع تهدید: ۱) تهدیدات داخلی: تهدیداتی که دارای منشاء داخلی است ولی ممکن است در امتداد تهدیدات خارجی باشد تهدیدات داخلی تلقی میشود. این تهدیدات شامل تهدیدات سیاسی، اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی و نظامی امنیتی میباشد. ۲) تهدیدات خارجی: تهدیداتی که علیه حاکمیت ملی، تمامیت ارضی، امنیت ملی، استقلال و حاکمیت نظام جمهوری اسلامی ایران و حوزههای نفوذ آن است و دارای منشاء خارجی است. تهدیدات خارجی تهدیدات منطقهای و بینالمللی میباشد. تهدیدات آمریکا بر ضد جمهوری اسلامی ایران تهدیدات بینالمللی و منطقهای محسوب میشود. با توجه به پیوستگی سیاست داخلی و خارجی تهدیدات خارجی و داخلی نیز در بسیاری موارد همپوشانی داشته باشند. با این مقدمه فهرست تهدیدات آمریکا بر ضد ج.ا.ا به شرح زیر ارزیابی میشود. ۱) تهدیدات سیاسی - امنیتی: - حاکمیت جناح افراطی و تند رو حزب جمهوریخواه در آمریکا. - نفوذ گسترده لابی صهیونیستی در حاکمیت آمریکا. - روابط نزدیک و پیوندهای عمیق آمریکا با رژیم صهیونیستی. - توانمندی سازی رژیم صهیونیستی و حفظ برتری توان این رژیم در مقایسه با کشورهای منطقه.
راهاندازی دفتر دیپلماسی عمومی و نرم افزاری در جهت تاثیرگذاری بر افکار عمومی. - گنجاندن نام ج.ا.ا در فهرست ۷ کشور تهدید شده به بمباران هستهای. - گنجاندن نام ج.ا. در فهرست کشورهای به اصطلاح محور شرارت. - گنجاندن نام ج.ا.ا در فهرست کشورهای حامی تروریسم. - حضور در دریای خزر از طریق آذربایجان و استقرار در منطقه قفقاز و آسیای میانه. - روی کار آوردن حکومت دست نشانده در عراق. - تقویت ضد انقلاب از طریق عراق پس از روی کار آوردن حکومت دست نشانده. - تکمیل حلقه محاصره ایران با اشغال عراق. - ایجاد ائتلاف با برخی کشورهای اروپایی و منطقهای بر ضد ایران. - حضور گسترده در خلیج فارس و گسترش سلطه بر منطقه. - گسترش ناتو به شرق در جهت مهار سه جانبه ایران، روسیه و چین. - بکارگیری شورای امنیت در جهت اهداف و مقاصد سلطه جویانه. - ایجاد تغییرات ژئوپولتیکی در منطقه حساس خاورمیانه و تغییر نقشه سیاسی منطقه خاورمیانه. - ایجاد ائتلاف بینالمللی برای مقابله با جمهوری اسلامی به بهانه مبارزه با تروریسم. - مخدوش کردن چهره بینالمللی نظام با ادعایی نظیر حقوق بشر دموکراسی. - ایجاد و تشدید اختلافات قومی، نژادی در جهت تجزیه کشور. - القاء حاکمیت دو گانه و گسست میان مردم و حاکمیت. - ایجاد بدبینی و نارضایتی در میان مردم نسبت به حاکمیت. - تشدید جنگ روانی بر ضد نظام جمهوری اسلامی ایران با هدف تاثیرگذاری بر افکار عمومی. - تشدید اتهامات بر ضد ج.ا.ا. مبنی بر حمایت از تروریسم و تلاش برای دستیابی به تسلیحات کشتار جمعی.
تکرار ادعاهای حمایت ایران از تروریسم. - تکرار ادعای تلاش ایران برای دستیابی به تسلیحات کشتار جمعی. - نفوذ و ایجاد اختلاف و تفرقه در میان گروههای سیاسی. - ایجاد شکاف در ارکان تصمیمگیری نظام. - القاء بحران ناکارآمدی نظام در حل مشکلات. القاء بحران مشروعیت و مقولیت نظام.
تهدیدات نظامی: - بمباران سکوهای نفتی، مراکز تولید انرژی و پالایشگاههای مهم کشور. - اشغال جزایر سه گانه ایرانی خلیج فارس. - بمباران نیروگاه اتمی بوشهر. - تقویت و پشتیبانی اشرار در منطقه شرق کشور. ۳) تهدیدات اقتصادی: - محاصره دریایی ایران برای جلوگیری از صدور و ورود کالا. - ایجاد نوسان در قیمتهای نفت با توجه به اتکاء اقتصاد ایران به نفت و برونزا بودن متغییرهای اقتصادی. - تسلط بر منابع و ذخایر نفت منطقه بویژه عراق و در دست گرفتن بازار و قیمت جهانی نفت و بیتاثیر کردن تصمیمات اوپک. - تشدید تحریم های اقتصادی بمنظور جلوگیری از دستیابی ایران به فنآوریهای پیشرفته. - جلوگیری از دستیابی ایران به اعتبارات وامهای بینالمللی. - فشار به کشورهای طرف قرار داد ایران بمنطور قطع همکاری با ایران. - سازماندهی قاچاق کالا و جعل اسکناس. ۴) تهدیدات اجتماعی: - سوء استفاده از احساسات جوانان بر ضد نظام و ایجاد التهابات کاذب. - القاء بحرانی بودن اوضاع اجتماعی و بزرگنمایی معضلات و مشکلات طبیعی. - ناامید کردن مردم بویژه جوانان از آینده نظام. - بهره برداری از فاصله طبقاتی. - بهره برداری از نرخ بالای بیکاری و تیره و تار نشان دادن آینده نظام. - بزرگ نمایی مشکلات طبیعی و القاء، بحرانی اوضاع اجتماعی بمنظور مایوس کردن مردم. ۵) تهدیدات فرهنگی: - تقویت جریانهای فکری منحرف سلفیگری و وهابیت. - القاء ناکارمدی حکومت دینی و ترویج لیبرال دمکراسی و سگولاریسم. - تهاجم فرهنگی همه جانبه بر ضد اسلام. - ترویج ابتذال فرهنگی، اباحه گری و لامذهبی. - رواج ابتذال اخلاقی از طریق نرم افزارهای کامپیوتری. - ترغیب و تشویق نخبگان به ترک از کشور - ترویج افکار الحادی و نسبیگرایی فلسفی. - راه اندازی شبکههای تلویزیونی ماهوارهای و سایتهای اینترنتی بمنظور انحراف فکری و اخلاقی. - ناموفق جلوه دادن تجربه حکومت دینی در تبلیغات. - حمایت از فرقههای جعلی و ضاله بهائیت. - القاء برتری فرهنگ آمریکایی. - حمایت از چهرهها و جریانهای فرهنگی وابسته. - بیتفاوت کردن نسل جوان بویژه دانشجویان و دانشآموزان نسبت به آرمانهای انقلاب البته تقسیمبندی دیگری در زمینه تهدیدات میتوان انجام داد که عبارت است از: - تهدیدات متقارن - تهیدات نامتقارن - بمباران هستهای - جنگ هوشمند cyber war.